Kalibracja-wstęp

           Większość z nas posiada doświadczenie w przeprowadzaniu pomiarów z użyciem różnych metod. Różne metody dają różne odpowiedzi, a my zastanawiamy się, która z nich jest poprawna. Takie doświadczenie jest powszechne, ponieważ bardzo niewiele urządzeń jest tak dokładnych, jak wydają się być. Doświadczenia większości laboratoriów wzorcujących wykazują, że aż jedno z pięciu urządzeń jest wadliwe lub poza specyfikacją producenta. Ten wskaźnik awaryjności jest prawie niezależny od typu urządzenia czy producenta, a jedynie rośnie ze wzrostem kosztu i charakteru jednostki.

          Należy tu wspomnieć o skali pomiarów, szczególnie tych o wysokiej precyzji lub prezentujących wiele cyfr znaczących, dzięki którym bardziej im ufamy, co w przypadku termometrów jest co najmniej beznadziejnym optymizmem. Jeden z pięciu nowych termometrów szklanych z błędem od 2 do 5 podziałek skali znajduje się poza specyfikacją producenta; platynowe termometry rezystancyjne dopuszczające dokładności kliku miliK są po pewnym czasie użytkowania dokładne tylko do ok. 0,3ºC, zwłaszcza, gdy nie są kalibrowane, a niektóre termopary stosowane tylko raz są prawie zawsze poza ich specyfikacją. Oczywiście jak wszędzie i tu występują wyjątki, ale o tym mowa będzie w późniejszych postach.

         Jak widać jedynym sposobem na zapewnienie dokładności odczytów z urządzenia jest ich regularna kalibracja. W moich rozważaniach szczegółowo przedstawię temat kalibracji, zaczynając od dyskusji na temat znaczenia kalibracji. Następnie opiszę procedury kalibracji zgodnie z wymaganiami wyposażenia, zapis wyników kalibracji, raportowanie, a na końcu zaprezentuję dwie najpowszechniejsze techniki wzorcowania. Swoje rozważania oprę o normę ISO 17025 Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących.

Zespół alitech